DKJO

Volleybalclub Mierlo

Get Adobe Flash player

Het was op een voorjaarsdag in 1963 dat 8 jongens de koppen bijeen staken en besloten een volleybalclubje op te richten. Er werd gekozen voor de naam D.K.J.O. wat staat voor: “Door Katholieke Jongeren Opgericht”. Er werd geld gespaard om een volleybal te kopen en men ging enthousiast aan het trainen. In de beginperiode bedroeg het aantal leden 25, maar dit aantal groeide zeer snel en na korte tijd had men ook een damesteam bij elkaar. Er werd niet alleen aan volleybal gedacht, want men deed ook aan het kersenoogstfeest mee met zelfgebouwde praalwagens. Ook dit was een groot succes, want geregeld kon de eerste prijs worden binnen gehaald. Na 10 jaar bedroeg het aantal leden 120 en men had nog steeds geen eigen trainingsruimte.

Toen de sporthal eind 1974 gereed was en er voor de huur dik betaald diende te worden, kwam het begrip sponsoring om de hoek kijken. In 1977 werd Heren 1 kampioen en promoveerde naar de derde divisie, terwijl ook de districtbeker nog werd gewonnen. Een groot succes, maar helaas van zeer korte duur. Twee jaar later werd er weer eerste klasse gespeeld.

In het begin van de jaren ’80 moest er van tijd tot tijd een ledenstop ingevoerd worden, omdat het aantal leden te explosief groeide. De club groeide tot 230 leden, waarvan ongeveer de helft jeugd.

Eind 1987 was het voortbestaan van D.K.J.O. erg twijfelachtig door bestuurlijke problemen, maar toch kwam de vereniging er weer bovenop.

Het gaat goed met DKJO in 1995. Zowel het eerste heren als damesteam werden kampioen. De heren wisten dat jaar ook nog de districtsbeker te winnen. De dubbel dus. Verder werd het eerste jongensteam kampioen en werd het jongen 1 team van het jaar ervoor nog door de gemeente gehuldigd als sportploeg van het jaar 1993. Al met al dus heel wat te vieren bij een club. Echter toen de slingers weer waren opgeborgen gebeurde er iets waar het bestuur al bang voor was. De goede prestaties van DKJO waren niet onopgemerkt gebleven en clubs stonden in de rij om spelers over te nemen. Dat geschiedde ook en zo zag DKJO enkele sterspelers vertrekken.

Het seizoen ' 95-' 96 bleek uiteindelijk toch niet zo'n slecht seizoen te worden. Het eerste damesteam wist ook dit seizoen de titel te pakken. Het tweede kampioenschap op rij!! De heren wisten zich in de derde divisie te handhaven en dat was een prestatie op zich na de aderlatingen. De overige teams presteerde naar behoren in hun klassen en ook bestuurlijk werd er hard gewerkt. De meeste teams hadden inmiddels een teamsponsor zodat de club financieel ook gezond bleef.

Het seizoen ' 96 - ' 97 werd een prachtseizoen. Het bestuur wist trainer Pieter Brugmans voor het eerste herenteam te strikken. Daarnaast kwamen twee spelers terug die een jaartje op eerste divisie niveau hadden gespeeld. Allemaal ingrediënten die veel beloofde voor het komende seizoen. Ook van het talentvolle jonge damesteam werd weer veel verwacht. De heren begonnen het seizoen wat voorzichtig maar toen de winstpartijen zich in snelvaart opvolgde ging men in Mierlo aan iets moois denken. Maar tijdens het seizoen wisten de heren een nieuw hoogtepunt te bereiken in het bestaan van de club. Voor het eerst troffen de heren in de strijd om de Nationale Beker een ere-divisie ploeg. Nog nooit had DKJO tegen zo'n tegenstander mogen aantreden. Alles werd dan ook uit de kast gehaald om heel Mierlo hiervan mee te laten genieten. De hele sporthal werd omgedoopt tot een volleybaltempel. Het gemeentebestuur, ere-leden, sponsors, en nog vele andere kwamen naar de Weijer om de Mierlose heren aan het werk te zien. Ook de carnavalvereniging De Kersepit was present. Het werd een geweldige wedstrijd. De eerste set hadden de Mierlonaren voor het grijpen maar uiteindelijk gaf de ervaring, het aantal trainingsuren en de persoonlijke klasse van de tegenstander toch de doorslag. DKJO verloor de wedstrijd met 3 - 0 maar Mierlo stond in 1 keer op de Nederlandse volleybalkaart. Uiteindelijk werd het kampioenschap behaald in de derde divisie en ging DKJO voor het eerst in zijn bestaan tweede divisie spelen.

Tijdens het seizoen ' 97 - ' 98 werd wederom geschiedenis geschreven voor de Mierlose Volleybalvereniging. Het mannenteam ging zijn debuut maken in de tweede divisie en tot verbazing van vele werd na 3 competitieronden de eerste plek op de ranglijst opgeeist. En deze plek werd niet meer afgestaan. Maar voordat de champagnekurken opnieuw de lucht in konden gaan timmerde de heren ook aan de weg in het Nationale Bekertoernooi. Werd er het seizoen daarvoor nog voor de eerste keer tegen een ere-divisie club gespeeld, ook dit seizoen wist DKJO dat huzarenstukje te herhalen. Maar met dat verschil dat VoCaSa uit Nijmegen in Mierlo werd verslagen!! Hierdoor moest er een tweede ere-divisie club naar Mierlo komen om de mierlonaren een halt toe te roepen. VC. Nesselande uit Rotterdam slaagde in die missie. Met drie maal 15 - 6 werd DKJO verslagen maar mocht wederom terug kijken naar een schitterend bekerseizoen. Toen later dat seizoen ook het verdiende kampioenschap gepakt werd was het weer feest in Mierlo. Al dachten de heren een weekje eerder al kampioen te zijn, echter het fout doorgeven van de uitslag van de nummer 2 van de ranglijst op dat moment kon toch niet voorkomen dat het een week later toch prijs was. Dit euvel zorgde er wel voor dat DKJO op de voorpagina van het Eindhovens Dagblad terecht kwam!!! Na aanleiding van al die publiciteit in de regio werden de heren ook nog uitgenodigd om een demonstratiewedstrijd te spelen op het Internationale Jeugdvolleybaltoernooi in Middelbeers, georganiseerd door ODI. Tegenstanders waren daar Jan Posthuma, Olaf van der Meulen en Ronald Zoodsma. Mannen van de gouden generatie in Olympisch Barcelona en Atlanta. Uiteindelijk mochten de heren ook nog op audiëntie bij de burgenmeester, Nellie Jacobs Aarts, om uit haar handen ieder een tinnen bord te krijgen met de nodige complimenten!! Maar ook het derde damesteam werd dat jaar kampioen. Al met al ging het DKJO prima en werd er alweer uitgekeken naar het nieuwe seizoen, in de eerste divisie!!

Het zou een zwaar seizoen worden, ' 98 - ' 99. Het mannenteam zag zijn succesvolle trainer Pieter Brugmans vertrekken en ook aanvoerder Riem Frielink stopte. Ad Lenaerts werd de nieuwe man aan het roer. Na succesvolle jaren in het bekertoernooi werden de heren nu al in de eerste ronde uitgeschakeld door Livoc uit Liessel. Ook in de competitie ging het niet al te denderend. DKJO kwam her en der duidelijk niveau tekort. Ook slagkanon Marc Daelmans moest wegens een blessure afhaken. Toch wisten de heren zich te behouden voor de eerste divisie. En dat gebeurde op de laatste speeldag. De dames daarentegen kende een goed seizoen. Het kampioenschap was net 1 treetje te hoog maar via promotie/degradatie duels kon promotie naar de topklasse afgedwongen worden. Dit lukte echter net niet. Zodat het zeker nog een seizoen zou gaan duren voordat de dames naar de topkasse zouden kunnen promoveren. Toch bleef de club erg actief. Het kwam met "Een club van 100". Mensen die DKJO een warm hart toe droegen konden zo de club een financiële injectie geven. Tevens kon er tijdens de thuiswedstrijden "Speler/ster van de Maand" gekozen worden. Ook organiseerde DKJO dat jaar voor het eerst het toernooi om de "Brabant Cup". Een initiatief van Peter Smulders, manager van heren 1. Dit alles kwam de band tussen alle leden enkel ten goede en de club bleef zo een initiatiefvolle vereniging in Mierlo.

Met goede moed begon DKJO aan het nieuwe seizoen, ' 99 - ' 00. Toch zou het een hele klus worden om het volleybal in Mierlo op eerste divisie niveau te behouden. Dat ging dan ook niet lukken. Met slecht 4 punten eindigde DKJO dat seizoen laatste in de eerste divisie B en degradeerde naar de tweede divisie. Tevens stopte trainer/coach Ad Lenaerts. Ook in het bekertoernooi lag DKJO er al in de eerste ronde uit. Avance uit Sambeek versloeg DKJO met speels gemak. De dames daarentegen deden net als het jaar ervoor lang mee voor de hoogste eer. Toch moesten zij een ander team het kampioenschap laten. Wel mochten de meiden promotie/degradatie wedstrijden gaan spelen. En nu lukte het de meiden wel te promoveren naar de Topklasse!!!! Ook jongens 1 werd dat jaar kampioen. Tevens kwamen er geluiden dat DKJO een eigen website in de maak had. Oftewel, DKJO ging met z'n tijd mee!!

Alweer een nieuwe seizoen(' 00 - ' 01). De dames gingen hun debuut maken in de topklasse terwijl de heren het na de degradatie van het vorige seizoen in de tweede divisie gingen proberen. Henri en Han van Schijndel werden respectievelijk trainer van het eerste heren en dames team.De heren wisten op de derde plek te eindigen en de dames wisten via promotie/degradatie duels hun plek in de topklasse veilig te stellen. Wel overleed oud-voorzitter Nico Bakker. Maar ook waren er veranderingen te melden in het huidige bestuur. Het driemanschap Jeff Fransz, John Wijn en Jos de Rooij gaven te kennen dat het mooi was geweest. Zij hadden een klimaat geschapen voor topvolleybal in Mierlo en daar waren ze meer dan in geslaagd.

Het seizoen '01 - '02 bleek na afloop niet zo succesvol voor DKJO. De heren eindigden wel op een keurige 4e plek maar de dames moesten door een leegloop van speelsters hun plek in de topklasse prijs geven. Voor het sterk verjongde team was het overigens geen schande, maar de plek in de topklasse waar zolang zo hard voor gestreden was ging wel verloren. Wel was de website www.dkjo.nl een gigantisch succes. Ook de Brabant Cup en de verkiezing Speler/ster van de maand/seizoen werd voortgezet. Wel werd langzaam bekend wie de opvolger van Jeff Fransz als voorzitter zou gaan worden.

Met de nieuwe voorzitter Peter de Vries aan het roer ging het seizoen '02 - '03 van start. Qua resultaten in de competitie was het niet overal een goed seizoen. De dames degradeerde opnieuw en de heren eindigde in de middenmoot. Wel wist het tweede herenteam via p/d wedstrijden promotie af te dwingen en zo werd het gat tussen het vaandelteam en de rest wat kleiner gemaakt. Het vaandelteam wist dit jaar, ondanks de ietwat tegenvallende resultaten in de competitie, wel weer de stunt te herhalen door in de nationale beker uit te komen tegen een eredivisionist. In een uit- en een thuiswedstrijd tegen SSS uit Barneveld werd verdienstelijk gespeeld, maar de spelers uit Barneveld, meesten uitkomend voor Jong Oranje, waren een paar maatjes te groot en wonnen dus ook twee keer met 3-0. Op de andere gebieden ging het gewoon goed met de Mierlose volleybalclub. Geen financiële moeilijkheden, er werd van alles georganiseerd (thema-avonden, jeugdweekenden, ed), maar grootse prestaties bleven verder uit. Wel bestond de club 40 jaar!! Een grote reünie werd georganiseerd. Dat resulteerde in een feestelijke avond waar zo'n 300 leden en oud-leden op af kwamen!!

In het seizoen '03 - '04 was degradatie het spookbeeld dat de heren van DKJO het hele jaar als het zwaar van Damocles boven zich voelden hangen. En op de laatste speeldag werd die angst een feit. Het eerste herenteam degradeerde uit de tweede divisie naar de derde.Ondanks dat de trainer Fred Hermans er alles aan deed wilde het dat seizoen niet lukken. De heren begonnen aardig maar toen eenmaal de negatieve spiraal bereikt was kwamen de heren er niet meer uit. De dames wisten zich te handhaven. En dat was na enkele degradaties op rij wel een verademing!! Gemeentelijk veranderde er wel wat. Mierlo en Geldrop werden 1 gemeente en wat dat voor consequenties heeft voor DKJO is nog maar de vraag. Maar DKJO weet zich al jaren lang te handhaven en dat zal ook nu wel lukken. Mierlo kan namelijk niet zonder zo'n gezellige, goed georganiseerde en bruisende vereniging!!!

Het seizoen 2004-2005 is er eentje die menig DKJO-liefhebber niet snel zal vergeten! De dames spelend in de 2e klasse werden onder leiding van oud-heren 1 speler/coach Riem Frielink kampioen. Met grote afstand werd alle concurrentie op een fikse achterstand gezet zodat men al 1 wedstrijd voor het einde van de competitie de vlag in de mast gestoken mocht worden. Met de terugkomst van Marjolein Romonesco, intussen 1e divisie-ervaring rijker kende het team een succesvolle mix van jong en ervaren speelsters. De heren, uitkomende in de derde divisie, kregen te maken met een nieuwe man aan het roer. Jeroen van Vugt ging de groep trainen. Zelf oud-eredivisie-speler van Geldrop zag ook aanvalskanon Marc Daelmans meekomen van VCE/PSV. Daar waren beide heren het seizoen ervoor nog kampioen geworden in de eerste divisie. Ook Ruud van Haandel kwam terug in het eerste na een uitstapje bij Livoc. Ook het herenteam wist kampioen te worden, en nog wel op dezelfde dag als de dames. Groot feest dus bij DKJO in Sporthal de Weijer. DKJO zat weer in lift en dat mede ook de verdienste van Peter Smulders die na 10 jaar manager van heren 1 te zijn geweest een stapje terug deed.

Wordt (hopelijk nog lang) vervolgd.....

Adverteerders en Sponsoren